قله سرشاخان-اشنویه

تو ای بلبل چو بخرامی در این باغ             به هر لحنی نگیری نکته بر زاغ

بپوش ار از خلل یابی نشانی                    که نبود میوه بی استخوانی

بد و نیک مرا از هم جدا کن                    نکو بر گیر و بد بر من رها کن

نه مقصود من آن بود اندر این راه             که گردم شهره در هر شهر چون ماه

"امیر خسرو دهلوی"

گشایش اولین کلاهک فرهادتراش-دهه۱۳۶۰

کوهپایه سهند-استفاده از یک آبشخور(سگ و بز و شتر)

عکس از محمدباقر عیوضی

حسین قربانی

مردی به بزرگی سرشاخان و به عظمت قله قندیل و به شادابی چشمه ساران دیار سولدوز

خواستم مطلبی در مورد زنده یاد محمد اوراز،بزرگمرد کوهنوردی ایران زمین بنگارم-گرچه در مورد ایشان قبلا"بسیار گفته و نوشته ام-که ناگه چهره مردانه و دوست داشتنی ابرمرد کوه و کوهنوردی نقده و کشورمان ،کوهیار گرانقدر حسین قربانی بزرگوار به نظرم آمد و دانستم که محمد عزیز هم خوشحال می شود و راغب تر است از کسی یاد کنم که سمت استادی او را داشته و حامی و پشتیبان تنگاتنگ او بوده است،لذا وظیفه ام سنگین تر شد.

بنده فقط شمه ای هرچند اندک و یاد و نام و اشاره ای از کاکه حسین می نمایم.از این معلم و مربی نمونه،خوش اخلاق و با مرام که با صفا و صمیمیت و معرفتش چون کوههای آذربایجان سربلند و همچون چشمه های آن سامان جاری و ساری و پاک و بی آلایش است و زمزمه و نوای خوش الحان و خوش صدای او چون آبشاران آن دیار رسا و صاف و زلال و شخصیتش ،کشش و جاذبه ای دل انگیز دارد و بیشتر کوهنوردان ایران زمین به وسیله ایشان پذیرایی و از کوههای زیبا و وسوسه انگیز مرزهای عشق و سرزندگی دیدار کرده اند. 

به کرم سبز بیندیش!

این موجود بیشتر عمر خود را روی زمین می گذراند،در حالیکه به پرندگان غبطه می خورد و از سرنوشت و ظاهر خود آزرده است.

او با خود می اندیشد:"من مطرود ترین موجود دنیا هستم،زشت و بدترکیب و محکوم به خزیدن روی خاک."

اما یک روز«مادر طبیعت» از کرم خواست یک پیله بسازد.کرم سبز وحشت زده شد زیرا هرگز قبلا پیله نساخته بود.او با خود اندیشید که حتما باید گورش را آماده کند،سپس آماده مرگ شد.

کرم سبز آزرده خاطر از زندگی که تا آن زمان داشت ،زبان گله به خداوند گشود :«درست همان موقعی که به اوضاع عادت کرده بودم همین را هم از من گرفتی...»

در اوج ناامیدی خود را در پیله مدفون کرد و به انتظار مرگ نشست،چند روز بعد دریافت که به پروانه ای زیبا مبدل شده است.او دیگر می توانست به آسمان پرواز کند و همه تحسین اش کنند.اکنون او از معنای زندگی و تدبیر خداوند در شگفت است.  

«اگر هنوز زندگی می کنی ،برای این است که هنوز به آنجا که باید نرسیده ای... »

این قسمت از دیواره معروف است به سه پله

در شهریور 1366 برنامه ای چندروزه در منطقه علم کوه داشتیم و از طریق گرده آلمانها به قله نیز صعودی کردیم. در ادامه جهت گشایش مسیری که بر روی دیواره شمالی(رخ شماره یک)شناسایی و بررسی شده بود،حرکت کردیم که ریزش سنگ در پایه کار ،باعث پارگی طناب صعود در چند نقطه شد و ضربه کشنده و مرگباری از بغل گوشمان گذشت ، ناچارا" به پایین برگشتیم و ادامه گشایش به بعد موکول شد.

عبور از گلسنگها و یخچال زیر دیواره شمالی

یخچال زیر دیواره علم کوه

در برگشت در پای کشتی سنگ نشستی داشتیم تا صبحانه ای بخوریم که ناگاه وسوسه صعود کشتی سنگ در دلها افتاد و دست به کار شدیم . در عرض چند ساعت در تاریخ 1/6/66 مسیری بر روی آن گشایش و به یادگار باقی ماند و قوطی فیلمی با یادداشتی به آخرین رل(پیچ و ورق)آویزان و به علت اتمام برنامه در غروب همان روز به رودبارک وسپس راهی دیارمان شدیم.

نفرات:باقر عیوضی-محسن نیکروش-مجتبی کریمی-سعید نیکروش

در هفته گذشته مهمان گیلان همیشه سرسبز بودیم که با گلهای بهاری آراسته شده بود. کوهپیمایی و گلگشتی در منطقه درفک و سماموس رفیع و برفی داشتیم گرچه صعودمان همراه با بارش باران،تگرگ و رعد و برق بود ولی لذت صعود با همگامی کوهیاران گیلانی خاطره انگیز شد.با تشکر از کوهیار ارجمند بهروز صفرزاده و خانواده محترمشان و همچنین گروه کوهنوردی ساوالان.....

 سماموس:

محل غار انار در دیواره بیستون

از رخسار بیستون انار می بارد و از آن جهت است که سنگ نوردان ایران و جهان را شیفته و شیدای جمال خود نموده است.

به گفته همنوردم: این قسمت از دیواره بیستون  که در حال صعود هستیم قطره ای از دریای بیکران بیستون است و از دروازه آن که رد می شوی تمدنی از سنگ و صخره و دیواره به رویت گشوده می شود.

آری،با پیشکسوتان کوهنوردی محمد باقر عیوضی و حشمت حیدریان از طرف شمال شرقی دیواره بیستون در حال صعود هستیم. ابتدا قبل از صعود به غار انار از دوبه در رد می شویم و به غار مرمر صعود می کنیم، آتشی و صبحانه ای و سرودن شعری بلند از معینی کرمانشاهی که با تجلی معنای شعرش محفل ما گرمتر می شود. از غار مرمر فرود می آییم ،مجدداً از دو به دربرگشت می زنیم و صعودمان را مستقیم به طرف غارانار  ادامه می دهیم. 

 با چند نفر از دوستان کوهنورد رفتیم به قصد صعود مسیری که چند سال پیش گشایش کرده بودم .از مسیرهای قدیمی نیست، شاید حدود 7 سال پیش آن را باز کرده باشم.همان وقت ها ابزار جدیدی آمده بود به نام هگزا و پنتا،قسمتی از مسیر را با این ابزار جدید صعود کردم و خیلی خوب جواب داد و به همین خاطر مسیر را به نام این ابزار نامگذاری کردم که هم این وسیله را معرفی کنم در زمان و مکان، و هم غیر مستقیم بازگو کردن اینکه مسیر "صعود تمیز" شده و کمتر صدمه به سنگ و دیواره وارد شده به نسبت توان و درجه کار ما و شیوه صعود.

ولی تازگی که به سراغ آن رفتیم بسیار باعث تاسف شد- از عدم شناخت و رعایت نکردن اخلاق فنی سنگ نوردی!! –مشاهده کردیم که از همان ابتدا رل هایی به فاصله کم کوبیده شده و مسیر دیگری درست در جوار آن بالا رفته و در وسط و میانه مسیر، که چندین میخ کوبیده بودم،رل های جدیدی آن را قیچی کرده و کراکس مسیر را از بین برده بود و مسیر را کثیف ونهایتا" هر دو مسیر از چشم بینا و سنگنورد کار کشته افتاده بود و رغبت کار را برده بود.

بسیار از این شیوه سنگ نوردی و گشایش که خارج از عرف و اخلاق سنگ نوردی بود افسوس خوردم!! دوستان باید همدردی بکنیم در اینگونه صدمات و ضایعات و عدم شناخت!!

داشتم مطلبی در مورد المپیک می خواندم و به شعار آن که بر پرچم المپیک نقش بسته است به این مضمون«سریعتر-بالاتر-قوی تر» توجه کردم و فکرم به کوهنوردی معطوف شد ،دیدم که شاید کمتر رشته ورزشی این سه پارامتر و این سه فاکتور را همچون کوهنوردی دارا باشد و همچنین فاکتورهای معنوی و اخلاقی و به معنی تمام و کمال نام "زندگی" را بتوان بر آن نهاد.......

راستی بد نیست که مروری به سرود المپیک نیز داشته باشیم:

ای روح جاودان ازلی

ای خالق حقیقت و زیبایی و نیکی

نور خود را ظاهر کن و بر ما بیفشان

بر این خاک و در زیر این آسمان

که اول بار آوازه ابدی تورا شهادت داده است

به این بازیهای باشکوه،روح و جان عطا کن

و بر سر قهرمانانش

قهرمانان مسابقه و تلاش

تاجی از گلهای همیشه خرم بیفکن

و در سینه های ما،قلبهایی فولادین بساز

در تلالو انوار درخشان تو

دشتها و کوهساران و دریاها

با منظری گلگون می درخشند

با منظری گلگون می درخشند

و معبدی آنچنان بزرگ می سازند

که همه قلبها برای پرستش تو به آن هجوم می برند

آه!ای روح جاودان ازلی!